زندگي نامه حضرت آيت الله شيخ کبير

وي يكي از ستار گان درخشان جهان تشيع و حكيم فرزانه و عالمي نامدار و مرجع تقليد بود. پدرش مرحوم «ملّاصفر علي» از فلاسفه بزرگ و مشهور قزوين است. وي در حدود سال 1240 در قزوين به دنيا آمد دركودكي در تعاليم پدرش با مكتب اهل بيت آشنا شد و پس از تحصيلات مقدماتي در قزوين، سطوح عاليه فقه و اصول را از عالمان برجسته شيخ محمد صالح برغاني حائري و برادرش شهيد برغاني آموخت و فلسفه و عرفان را نزد پدرش آموخت، سپس راهي عراق شده و در شهر مقدس كربلا سكني گزيد. وي در مدّت اقامتش د رعراق در حوزه هاي علمي كربلا و نجف در محفل علمي شخصيتهاي بزرگ شيعه مانند : آيات عظام محمد تقي غروي اصفهاني، شيخ محمد حسن نجفي صاحب جواهر، فاضل اردكاني، سيد محمد باقر شفتي و شيخ حسن برغاني حائري بهره هاي بسيار برد و در رشته هاي مختلف علوم اسلامي، مانند: فقه، اصول، رجال، كلام و تفسير به درجه اجتهاد رسيد و در رديف فقهاي طراز اول قرار گرفت. بسياري از علماء، مانند: آيت الله العظمي مرعشي نجفي از ايشان اجازه نامه در يافت كردند. مرحوم مرعشي، به ايشان و اين مسجد ارادت مي ورزيد و در زمان حيات خود كتاب هايي به اين مسجد اهداء كرده است. علامه سيد محسن امين در اعيان الشيعه مي نويسد: شيخ محمد حسن بار فروشي، معروف به شيخ كبير، از سالخوردگان علماي معاصر و از شاگردان صاحب جواهر و داراي اجازه از ايشان مي باشد. عالمي فاضل، فقيهي اصولي، محدّثي رجالي و اديب است. رساله عمليه او به نام «صراط النجات» د راختيار مقلدين ايشان بود. وي پس از هجرت به بابل، مرجعيت و زعامت منطقه سر سبز مازندران به ويژه بابل را بر عهده داشت و علاوه بر حل مشكلات ديني و اجتماعي مردم به تدريس و تربيت طلاب ديني پرداخت و شاگردان زيادي را پرو رش داد.
در تاريخ آمده است كه ناصر الدين شاه در سفرش به بابل به محضر وي شرفياب شد و عرض ادب نمود. وي امامت جماعت مسجد جامع بابل را پس از ملاي اشرفي و فرزندش و موقوفات اين شهر را بر عهده گرفت. در واپسين روزهاي زندگي اش بينايي خود را از دست داد و مهر هاي انگشتري خود را د رحضور علماي شهر از بين برد تا كسي از آنها سوء استفاده نكند.

تأليفات
تأليفات وي عبارتند از:
1- نتيجة المقال في علم الدرايه و الرجال.
2- حاشيه بر كتاب فرائد الاصول شيخ مرتضي انصاري.
3 - سراج الاُمّة، شرح مفصل برلمعه شهيد اول .
4-حديقه العارفين در اخلاق. 5 - حديقه الشيعه في الاخلاق.
6- تتميم الدره في صلاه الجمعه .
7- حاشيه بر شرح تصريف ملا سعد الدّين تفتازاني.
8- شرحي بر شرح تصريف تفتازاني. 9- صراط النجاه كه رساله عمليه وي بود.
وي پس عمري با بركت و سرشار از خدمت و معنويت كه بيش از يك قرن بود، درماه شوال 1345 ق از دار دنيا رفت و پيكر مطهرش با شكوه خاصي از اقشار مختلف مردم تشييع و درمسجد مقدس محدّثين، بنا بر وصيتش دفن گرديد و عنوان كرده بود كه قبر مرا بلند تر از عالم ربّاني ملا نصيرا نسازيد.